Η Αλίκη Βουγιουκλάκη κάποτε είπε: «Να κρατάς τα φίδια στην αυλή για να τα ελέγχεις.» Εκείνη μιλούσε για τους εχθρούς της. Εγώ όμως σκέφτομαι τους δικούς μου εχθρούς: τους φόβους μου.
Γιατί οι φόβοι είναι σαν φίδια. Αν τους αγνοείς, γλιστρούν στο σκοτάδι και σε τρομάζουν όταν δεν το περιμένεις. Αν όμως τους έχεις μπροστά σου, «στην αυλή», τους βλέπεις, τους αναγνωρίζεις… και τότε μπορείς να τους ελέγξεις.
🎭 Ο φόβος σαν μάσκα
Έμαθα πια ότι ο φόβος δεν είναι ποτέ η αλήθεια. Είναι μια μάσκα. Μια μεταμφίεση μιας επιθυμίας που είναι τόσο δυνατή, που φοβάται να φανερωθεί γυμνή. Ο φόβος σού λέει: «Δεν θα τα καταφέρεις.» Και όμως, αν το καλοσκεφτείς, αυτός ο φόβος υπάρχει μόνο επειδή θέλεις πάρα πολύ να τα καταφέρεις. Ο φόβος σού ψιθυρίζει: «Θα χαθείς αν πας από εκείνον τον δρόμο.» Και όμως, πίσω από αυτή τη μάσκα κρύβεται η βαθιά σου ανάγκη για ασφάλεια. Ακόμα κι όταν λες: «Κι αν αποτύχει το παιδί μου;», αυτό που κρύβεται πίσω είναι η δίψα να το δεις να προχωράει, να πετυχαίνει, να βρίσκει τη θέση του στον κόσμο.
Έχω καταλάβει λοιπόν κάτι: ό,τι θέλω πάρα πολύ, γίνεται αυτόματα φόβος. Ο φόβος είναι η σκιά της επιθυμίας.
🌱Το κόλπο για να αποκαλύψεις την αλήθεια
Υπάρχει όμως ένα κόλπο. Κάθε φορά που ένας φόβος εμφανίζεται, μπορείς να του βγάλεις τη μάσκα. Το κάνω συχνά: πρώτα λέω δυνατά «Ο φόβος μου λέει…» και περιγράφω. Μετά σταματώ, παίρνω μια βαθιά ανάσα και ρωτάω: «Τι δίψα κρύβεται από πίσω; Τι είναι αυτό που θέλω τόσο πολύ;»
Έτσι, αν πω: «Ο φόβος μου λέει πως θα χαθώ, δεν θα ξέρω πού να πάω, δεν θα τα καταφέρω», τότε, αν ρωτήσω πιο βαθιά, ανακαλύπτω την αλήθεια: «Διψώ για ασφάλεια. Διψώ να ξέρω ότι ό,τι κι αν συμβεί, μπορώ να τα βγάλω πέρα.» Και είναι ακριβώς έτσι, όπως είχε πει κι ο Emerson, «Κάνε το πράγμα που φοβάσαι, και ο θάνατος του φόβου είναι βέβαιος.» Μόλις κοιτάξεις τον φόβο στα μάτια, η μάσκα πέφτει.
✨ Ασφάλεια σημαίνει…
Πόσες φορές δεν μπλέξαμε την ασφάλεια με τον απόλυτο έλεγχο; Κι όμως, η αλήθεια είναι πολύ πιο γλυκιά. Ασφάλεια δεν σημαίνει να ξέρω κάθε βήμα. Ασφάλεια σημαίνει να ξέρω βαθιά μέσα μου ότι ό,τι κι αν συμβεί, μπορώ να τα βγάλω πέρα. Αυτός είναι ο καθημερινός μου αγώνας. Και κάθε φορά που το θυμάμαι, νιώθω ελεύθερη. Όπως είχε γράψει και ο George Addair, «Όλα όσα ήθελες ποτέ βρίσκονται στην άλλη πλευρά του φόβου.» Ναι, γιατί ο φόβος είναι πάντα το κατώφλι της μεγάλης σου επιθυμίας.
🌕 Κλείνοντας…
Τελικά, οι φόβοι είναι φίδια. Αν τους φυλάς στο φως, δεν γίνονται τέρατα στο σκοτάδι. Αν τους βγάλεις τη μάσκα, βλέπεις πίσω τους τη δίψα σου, την ίδια σου τη δύναμη. Και τότε μπορείς να ψιθυρίσεις: «Σε βλέπω. Σε αναγνωρίζω. Και τώρα παίρνω πίσω τη δύναμή μου.»
Κι εκεί, ίσως νιώσεις κι εσύ αυτό που έλεγε ο Αριστοτέλης: «Αυτός που έχει ξεπεράσει τους φόβους του θα είναι πραγματικά ελεύθερος.»
Γιατί αξίζει να το μάθουν τα παιδιά;
Αυτή η ιστορία δεν είναι μόνο για ενήλικες. Στα παιδιά, ο φόβος μπορεί να φαίνεται ανεξήγητος, σαν τέρας στο σκοτάδι. Αλλά όταν τους δείχνεις – μέσα από ένα παραμύθι, μέσα από μια μάσκα, μέσα από μια εικόνα – ότι «ο φόβος κρύβει κάτι σημαντικό», τότε τους διδάσκεις:
💛Να βλέπουν με θάρρος.
🧡Να ακούν την καρδιά τους πίσω από τον φόβο.
🩵Και να καταλάβουν ότι το «Truly free» δεν είναι η έλλειψη φόβου, αλλά η συνάντηση μαζί του με καλοσύνη.
